Vagebond Blog

VAGEBOND · BLOGREEKS · ARTIKEL 4

Een persoonlijk verhaal over onzichtbaarheid, eenzaamheid en de betekenis van werkelijk gezien worden.

Een indringend verhaal over onveiligheid op straat en wat het betekent wanneer je nergens werkelijk tot rust kunt komen.

Wat gebeurt er wanneer de stad stil wordt en je geen veilige plek hebt om te slapen? Een verhaal over waakzaamheid, kwetsbaarheid en overleven op straat.

Iedere stad heeft twee gezichten: het gezicht dat bezoekers zien en het gezicht dat zichtbaar wordt wanneer je werkelijk luistert.

In een artikel over dakloosheid schrijft Michelle van Tongerloo over Rachida, een moeder die met haar kind op straat terechtkwam nadat zij geen hulp kreeg van de gemeente. Volgens het systeem werd zij gezien als “zelfredzaam”. Daardoor kreeg zij geen toegang tot opvang.

Een inloopplek biedt meer dan koffie en warmte: het is een plek voor ontmoeting, vertrouwen, ondersteuning en even niet alleen hoeven zijn.

Volgens straatarts Michelle van Tongerloo kost een dakloze de samenleving 30.000 tot 85.000 euro per jaar. Daarmee behoren daklozen tot de duurste groep burgers in Nederland. Hoe kan dat? "Een plek in de opvang kost al gauw 15.000 euro per jaar."

Je hoort het vaak: Housing First.Maar wat betekent dat als je daadwerkelijk geen huis hebt?

Iedere stad heeft twee gezichten.Het gezicht dat je ziet als bezoeker.En het gezicht dat je pas leert kennen als je écht luistert.

In Haarlem start deze maand een aanpak die werkt: 'Wonen Eerst'. Dakloze mensen krijgen zónder voorwaarden een eigen woning. Niet pas als ze 'klaar' zijn – maar juist omdát wonen een basisvoorwaarde is voor herstel.

Op 10 oktober is het weer Wereld Daklozendag. Een dag waarop we wereldwijd stilstaan bij mensen zonder vaste verblijfplaats. Maar in Nijmegen pakken we het nét even anders aan. Geen stille herdenking of praatcirkel – maar een viswedstrijd aan de Spiegelwaal. Mét een verhaal. Mét een boodschap. En ja, ook met een geldprijs.